Skóra sucha i bardzo sucha | Bioderma Polska

Allez au contenu Allez à la navigation

Skóra sucha i bardzo sucha

Lepiej ją zrozumieć, lepiej o nią zadbać

Skóra sucha i bardzo sucha
Udostępnij

Skóra popękana, szorstka, mało elastyczna, szczypanie, łuszczenie, efekt „skóry węża". Skóra sucha do bardzo suchej cechuje się przede wszystkim nieprzyjemnym uczuciem ściągnięciaw obszarze twarzy i ciała, w szczególności po kąpieli. Taka nieprawidłowo odżywiana skóra nie spełnia skutecznie swojej funkcji bariery. Ale jeżeli suchość jest cechą typu skóry, może z łatwością zostać pomylona ze skórą odwodnioną, która definiuje stan przejściowy, zob. tutaj.

Na Skróty
  1. Jak rozpoznać skórę suchą lub bardzo suchą?
  2. Jakie są przyczyny suchej skóry?
  3. Jak rozróżnić skórę suchą od skóry odwodnionej?
  4. Kogo dotyczy?
Skóra sucha i bardzo sucha

Jak rozpoznać skórę suchą lub bardzo suchą?

Skórę suchą definiują przede wszystkim subiektywne odczucia. Dana osoba ma wrażenie suchej skóry, ponieważ odczuwa dyskomfort, jej napięcie, ewentualnie szorstkość, a także czuje, że zastosowanie odpowiedniego produktu działa łagodząco na skórę. Objawom może ewentualnie towarzyszyć świąd oraz uczucie pieczenia. Lekarz może ocenić, czy skóra jest sucha, na podstawie obiektywnych kryteriów: brak połysku, szczególne oznaki kliniczne, jak naskórkowe łuszczenie się, pęknięcia, czasami stany zapalne i utrata elastyczności. Skórę suchą wyróżnia także nieregularność powierzchni skóry, ponadto jest szczególnie podatna na pojawianie się zmian egzematycznych. Zmiany te występują najczęściej na policzkach i ramionach u dzieci, których skóra jest sucha, w ramach atopowego zapalenia skóry.

W przypadku suchej skóry rozróżnia się kilka stadiów:

  • Skóra sucha: przejściowy dyskomfort, lekkie pęknięcia, lekkie łuszczenie się,
  • Skóra bardzo sucha: wyraźny dyskomfort i pęknięcia, intensywne łuszczenie się,
  • Nadmierna suchość przedatopowa: skóra szorstka i chropowata, lekkie podrażnienia.

Jakie są przyczyny suchej skóry?

Zdrowa skóra jest chroniona na powierzchni przez płaszcz hydrolipidowy, składający się w większości z wody i lipidów. Uszczelniony, chroni skórę przed zewnętrznymi zagrożeniami i zapobiega utracie wody. Gdy w wierzchniej warstwie naskórka nie ma zachowanej równowagi hydrolipidowej, nie pełni on już skutecznie swojej roli bariery i powoduje uczucie dyskomfortu pod wieloma względami, jak omówiono powyżej. W odróżnieniu od skóry odwodnionej, skóra sucha lub bardzo sucha jest stanem chronicznym, spowodowanym na ogół niepoprawnym funkcjonowaniem natury genetycznej. Mowa tu o typie skóry, takim jak skóra tłusta, mieszana. Ale poza wrodzoną suchością skórną istnieją również stany suchości skórnej wywołane czynnikami zewnętrznymi, klimatycznymi, środowiskowymi, spowodowane przez patologie skórne (egzema atopowa, łuszczyca), choroby ogólne (tarczyca, cukrzyca, niedobór substancji odżywczych) i/lub terapie medyczne.

Jak rozróżnić skórę suchą od skóry odwodnionej?

Skóra sucha lub bardzo sucha oznacza typ skóry. Jest to stały stan objawiający się uczuciem ściągnięcia na całości twarzy i ciała, powodowanym anomalią bariery skórnej. Jest to skóra cienka, porowata i z zaczerwienieniami, brakuje jej wody i lipidów. Zjawisko skóry odwodnionej może dotyczyć wszystkich typów skóry w każdym momencie życia. Jest to zjawisko odwracalne i przejściowe, charakteryzujące się ściągnięciem miejscowym i punktowym, spowodowanym nieprawidłowym utrzymywaniem i utratą wody. Skórze brakuje wody, powoduje dyskomfort, jest szorstka, czasami łuszcząca się. Żeby dowiedzieć się więcej o skórze odwodnionej, zob. tutaj.

Kogo dotyczy?

Niektóre osoby rodzą się ze skórą suchą, co jest spowodowane uwarunkowaniami genetycznymi. Należy również rozumieć, że z biegiem lat skóra się zmienia: jest bardziej sucha u dzieci (poza noworodkami, ale utrata wody jest większa w tym wieku), staje się bardziej tłusta u nastolatków i bardziej sucha w wieku dojrzałym (gruczoły łojowe i potowe stają się mniej funkcjonalne). Starzenie się skóry powoduje kurczenie się naskórka przez ograniczanie odnawiania się jego komórek, a warstwa rogowa pogrubia się.