Bioderma Polska | Skóra z łupieżem i łuszczyca

Allez au contenu Allez à la navigation

Skóra z łupieżem i łuszczyca

Lepiej ją zrozumieć, lepiej o nią zadbać

Skóra z łupieżem i łuszczyca
Udostępnij

Łupież, który może być lekki, umiarkowany lub ciężki, jest bardzo często spotykany i dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Może pojawić się w każdej chwili, przy wszystkich typach włosów i skóry głowy. Przyczyną tego nadmiernego łuszczenia się skóry głowy jest kolonizacja drożdży (= grzybów) lub uwarunkowania genetyczne ujawniające się poprzez czynniki środowiskowe.

Na Skróty
  1. Czym dokładnie jest łupież?
  2. Jak rozpoznać różne typy łupieżu?
  3. Czym są spowodowane poważne i przewlekłe stany łuszczycy?
  4. Kiedy mówimy o poważnych stanach łuskowych?
Skóra z łupieżem i łuszczyca

Czym dokładnie jest łupież?

Łupież jest wywoływany przez nadmierny namnażanie flory patogennej z rodziny Malassezia, należącej do grzybów. Zjawisko to pociąga za sobą zbyt szybkie odnawianie się komórek naskórka, gromadzących się na skórze głowy, tworząc sporej wielkości łuski, które odczepiają się, lub łuski przylegające, o tłustym wyglądzie i barwie szaro-żółtej. Może im towarzyszyć silne podrażnienie skóry głowy oraz mniej lub bardziej intensywne swędzenie. Łuski są widoczne we włosach oraz, najczęściej, spadają na szyję i ramiona, szczególnie podczas czesania. Zmęczenie, stres, zanieczyszczenia, zima są czynnikami, które mogą ułatwiać lub nasilać mnożenie się drożdżaków Malassezia, a więc pojawianie się łupieżu.

Jak rozpoznać różne typy łupieżu?

Wyróżnia się łuski suche i tłuste, ich wygląd może dawać wskazówki co do typu zaburzenia.

  • W przypadku umiarkowanego łupieżu łuski są cienkie, suche, szare lub białawe i nie przylegają do skóry głowy, spadają na ramiona.
  • Swędzenie często towarzyszy łuskom grubym, tłustym i żółtawym, przylegającym do skóry głowy. Odpowiadają one lżejszej formie łojotokowego zapalenia skóry. Skóra głowy jest wtedy często podrażniona i różowa.
  • Płytki łusek suche i białawe, którym towarzyszą zaczerwienia, są charakterystyczną cechą łuszczycy.

W tym przypadku obserwuje się najczęściej również swędzenie. W przypadku wątpliwości i ciężkiego łupieżu należy skonsultować się z lekarzem dermatologiem.

Czym są spowodowane poważne i przewlekłe stany łuszczycy?

Łuszczyca charakteryzuje się poważnymi stanami łuskowymi z miejscami suchymi. Objawiają się one mniej lub bardziej obszernymi płytkami, dobrze rozgraniczonymi, szczególnie na pograniczu skóry głowy, zaokrąglonymi lub owalnymi, z zaczerwienieniami i łuskami. Mają różne rozmiary, mogą nawet tworzyć „kask” pokrywający całość skóry głowy. Łuski są biało-srebrzyste, zwarte, suche i szczególnie przylegające. Towarzyszy im na ogół intensywne swędzenie. Uwarunkowania genetyczne, stres, niektóre infekcje (otolaryngologiczne i dentystyczne) oraz zażywanie niektórych leków (lit, leki przeciwmalaryczne, beta-adrenolityczne…) są przyczyną pojawiania się poważnych stanów łuskowych z miejscami suchymi. Wynikają one z połączenia 3 zjawisk:

  • Nadmierny rozrost komórek naskórka objawiający się sporym pogrubieniem skóry na płytkach łączących zaczerwienienia i łuski.
  • Zaburzenie różnicowania, tzn. regeneracji komórek naskórka. Proces ten, trwający zwykle ok. 30 dni, jest zmniejszony do mniej niż tygodnia (3 do 6 dni). Następują problemy w różnicowaniu keratynocytów – zachowują swój rdzeń aż do warstwy rogowej.
  • Reakcja zapalna w skórze właściwej. Poważne stany łuskowe wraz z suchymi strefami ewoluują następującymi po sobie fazami nawrotów i remisji.

Kiedy mówimy o poważnych stanach łuskowych?

Stany łuskowe mogą być powiązane z dwoma patologiami – łojotokowym zapaleniem skóry (ŁZS) i łuszczycą. W przypadku łojotokowego zapalenia skóry pochodzenie łusek jest identyczne jak pochodzenie łupieżu (mnożenie grzybów Malassezia), z większymi objawami klinicznymi. W przypadku łuszczycy nie mamy do czynienia z kolonizacją grzyba, chodzi o całkowicie odmienną patologię, związaną z uwarunkowaniami genetycznymi ujawnionymi przez czynniki środowiskowe.